پیوند زیبایی و زیباسازی و زیباشوندگی درون شور و شرّ شهر

نویسنده

دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

چکیده
آنچه این مقاله دنبال می کند، برنامه ریزیِ زیباسازی شهری است. در واقع، نگاهی فرآیندی و زمینه ای و موقعیت‌مند به عملِ زیباسازی شده است. فرآیندی که محتوا و مبنا و معنا را در خود (و با خود) حمل می کند و زمینه ای که عمل زیباسازی را از حالت بصریِ صِرف خارج کرده و آن را در جریان های درهم تنیده و پیچیده شدۀ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تحلیل و بازشناسانی می کند و موقعیت مندی که زیبایی را با عمل زیباسازی به یک وضعیت زیباشوندگیِ مستمر و دربرگیرنده تبدیل می گردد. پس با در برنامه ریزی بالا به پایین زیباسازی، با مبنایی وجودی- پویشی از زیبایی، زیباسازی با مردم و درونِ مردم را در حالتی پویا و تمام نشدنی مطرح می کند. این تلاش را می توان به مثابه رویکردی نو در حذف نا-زیبایی شهری قلمداد کرد که می خواهد این گونه زیباسازی را برنامه ریزی کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله English

The linkage of beauty and beautification and beautifying within the disposition and evil of the urban

نویسنده English

Faramarz Rostami
(PHD student of Urban Planning, Faculty of Art and Architecture, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran)
چکیده English

What this article follows is urban beautification planning. In fact, a processual, contextual and situational look at the praxis of beautification. A process that carries content, basis, and meaning in itself (and with itself) and a context that removes the act of beautification from a purely visual state and analyzes and recognizes it in intertwined and complicated economic, political, social, and cultural flows. A situation that transforms beauty into a state of continuous and inclusive beautifying with the praxis of beautification. So, by rejecting the topdown planning of beautification, with an existential- processuality basis of beauty, it proposes beautification with people and inside people in a dynamic and inexhaustible state. This effort can be considered as a new approach in removing urban ugliness that wants to plan such beautification.

کلیدواژه‌ها English

planning
existential-processuality approach
event-oriented
urban art
  • اریس، بهاره؛ کریمی مشاور، مهرداد. (1397)، مدل مفهومی ارتباط معنایی هنر و فضای شهری، باغ نظر، 15 (66)، 5-16.
  • آفرین، فریده. (1395)، زیبایی معاصر: رویداد به مثابه امر نو، فصلنامه علمی پژوهشی کیمیای هنر، 5(19)، 57-70.
  • امینی، مهدی. (1394)، ادراک حسی زیبایی از دیدگاه ملاصدرا و تبیین آن به‌عنوان معقول ثانی فلسفی، فصلنامه علمی پژوهشی کیمیای هنر، 4(15)، 83-97.
  • جعفری، محمدتقی، (1378)، زیبایی و هنر از دیدگاه اسلام، چاپ دوم، تبریز: نشر کرامت.
  • حکمت‌مهر، محمدمهدی. (1394)، حکمت زیبایی بر اساس فلسفۀ صدرایی، مجله قبسات، 20، 139-169.
  • رنجبر، احسان. (1396)، رویدادمداری و ارتقا کیفیت فضای شهری: از شهر جهانی تا شهر ایرانی، مجله ارسن، شماره 2، 5-6.
  • رنجبر، احسان؛ مطلائی، نجمه؛ پورحبیب، خورشید؛ و شئونات، بیتا. (1395)، مقدمه‌ای بر هنر شهری و سیاست‌های ارتقای آن در کلانشهر تهران، دانش شهر، شماره 349، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران.
  • الشیرازی، صدرالدین محمد بن ابراهیم، (1981)، الحکمه المتعالیه فی الاسفار العقلیه، الاربعه، جلد 1 و 2 و 4-7، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  • قربانی، عباس؛ قربانی، ابوالفضل. (1395)، چرایی زیبایی با تأکید بر هستی شناسی صدرایی، فصلنامه علمی پژوهشی کیمیای هنر، 4(20)، 89-101.
  • کامیاب، جمال. (1392)، مبانی زیباسازی شهری، نشر هنر معماری قرن، تهران.
  • مارکوزه، پیتر. (1396)، حق (حقوق) چه کسی به چه شهری، 57-80، در برنر، نیل؛ مارکوزه، پیتر؛ و مایر، مارگیت، شهرها برای مردم نه برای سوداگری، ترجمه محمود عبدالله زاده، انتشارات دفتر پژوهش‌های فرهنگی، تهران.
  • مدنی پور، علی. (1387)، طراحی فضای شهری، نگرشی بر فرآیندی اجتماعی و مکانی، ترجمه فرهاد مرتضایی، انتشارات پردازش و برنامه‌ریزی شهری، چاپ سوم، تهران.
  • مدنی­پور، علی. (1390)، ابهام‌های طراحی شهری، 35-54، در کرمونا، متیو و تیزدل، استیو، خوانش مفاهیم طراحی شهری، ترجمه کامران ذکاوت و فرناز فرشاد، انتشارات دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
  • مدنی پور، علی. (1390)، طراحی شهری خرد، مبانی و چارچوب‌ها، ترجمه بهادر زمانی، انتشارات دانشگاه تهران، تهران.
  • مظفر، فرهنگ؛ حسینی، مهدی؛ و خدادادی، رضا. (1395)، سنجش تأثیر «هنرهای عمومی» در زیباسازی و بهبود کیفیت بصری منظر شهری؛ مطالعه موردی دیوارنگاره‌های شهر تهران، نامۀ هنرهای تجسمی و کاربردی، 18، 61-79.
  • نفیسی‌فر، الهام. (1396)، بررسی و ارزیابی کیفیت اثرگذاری هنرهای شهری بر فضای عمومی شهر تهران، دانش شهر، شماره 413، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران.
  • هایدگر، مارتین. (1390)، سرآغاز اثر هنری، چ چهارم، ترجمه: پرویز ضیاء شهابی، تهران: هرمس.
  • Deutsche, R. (1996). Evictions: Art And Spatial Politics. Cambridge, Massachusetts.
  • Fainstein, S. (2010). The Just City. Ithaca: Cornell University Press.
  • Hall, T. & Robertson, I. (2001). Public Art And Urban Regeneration: Advocacy, Claims And Critical Debates. Landscape Research, 26 (1):5–26.
  • Hein, H. (1996). What Is Public Art? Time, Place, And Meaning. The Journal Of Aesthetics And Art Criticism, 54(1), 1-7.
  • Pam Korza, "Evaluating Artistic Quality In The Public Realm: A Report Of The On View Symposium On Public Art, May 1989, Harvard University," On View 1, No. 1 (1990): 76.
  • Papastergiadis, N. (2010). Spatial Aesthetics, Art, Place, And The Everyday. Amsterdam: Institute Of Network
  • Sharp, J. Pollock, V. & Paddison, R. (2005). Just Art For A Just City: Public Art And Social Inclusion In Urban Urban Studies, 42 (5,6): 1001–1023.