فصلنامه علمی پژوهشهای فضا و مکان در شهر

مطالعۀ چالش‌های ستاد خدمات سفر شهر اصفهان در راستای تبدیل شدن به یک سازمان مدیریت مقصد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

عباس کیانی بابوکانی 1
شقایق نصیری 2
مهری شاه‌زیدی 3

1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، کارشناس پژوهش گروه مطالعات گردشگری شهر، جهاددانشگاهی، واحد اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، کارشناس پژوهش گروه مطالعات گردشگری شهر، جهاددانشگاهی، واحد اصفهان، اصفهان، ایران

3 مربی پژوهش، گروه مطالعات گردشگری شهر، جهاددانشگاهی، واحد اصفهان، اصفهان، ایران

https://doi.org/10.22034/jspr.2024.2028936.1065
چکیده
اصفهان به‌عنوان شهری فرهنگی و تاریخی این فرصت را دارد که مسیر رشد و توسعۀ خود را از سمت صنعت به‌سمت گردشگری تغییر دهد و به مقصدی گردشگری تبدیل شود. اما توسعۀ گردشگری نیازمند یک برنامۀ مورد توافق و مشترک است که میان سهم‌داران متعدد حوزۀ گردشگری همگرایی ایجاد کند؛ به‌نحوی‌که، اقدامات هر بخش در راستای تحقق اهداف همۀ بخش‌ها باشد. شهر اصفهان، به‌عنوان یکی از مهم‌‌ترین مقصدهای گردشگری ایران، نیازمند یک سازمان مدیریت مقصد است. در این راستا، ستاد خدمات سفر شهر اصفهان یکی از نهادهایی است که می‌تواند بار سنگین این مسئولیت را بر عهده گیرد. این ستاد، در تطابق با ماهیت فرابخشی گردشگری، می‌تواند سهم‌داران حوزۀ گردشگری را در چهارچوبی رسمی قرار ‌دهد و با عملکردی شبیه به یک سازمان مدیریت مقصد، گردشگری شهر اصفهان را، با در نظر گرفتن الزامات فرهنگی، اقتصادی و محیط‌زیستی، مدیریت کند. در این راستا، این پژوهش با هدف درک چالش‌های تبدیل‌ شدن این ستاد به یک سازمان مدیریت مقصد با رویکردی کیفی انجام شد. روش گردآوری داده در این پژوهش مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته و روش تحلیل، روش تحلیل مضمون بوده است. نتایج این پژوهش نشان از آن دارد که مواردی نظیر رویکرد پوپولیستی به گردشگری، فعالیت‌ گروهی غیرساختارمند، تقسیم‌کار معیوب، عدم برون‌سپاری فعالیت‌های اجرایی، نادیده‌گیری مستندسازی و ارزیابی فرایندها و تبلیغات و اطلاع‌رسانی با نفوذ و اثربخشی محدود، تعدادی از موانع ارتقای ستاد خدمات سفر شهر اصفهان به سازمان مدیریت مقصد است.

کلیدواژه‌ها

گردشگری
سازمان مدیریت مقصد
ستاد خدمات سفر شهر

موضوعات

عنوان مقاله English

The challenges of Isfahan Travel Services Coordination Headquarters to become a Tourism Destination Management Organization (DMO)

نویسندگان English

Abbas Kiani Babukani 1
Shaghayegh Nasiri 2
Mehri Shahzeidi 3
1 MA Urban Design, Researcher, Department of Tourism Studies of City, ACECR, Isfahan Branch, Isfahan, Iran
2 Urban Planning Master Student, Researcher, Department of Tourism Studies of City, ACECR, Isfahan Branch, Isfahan, Iran
3 Research Instructor, Department of Tourism Studies of City, ACECR, Isfahan Branch, Isfahan, Iran
چکیده English

Cultural and historical potentials allow Isfahan to change its development path from Industry to tourism to become a destination. However, tourism development requires an agreed and joint program that creates convergence among the tourism stakeholders. So, each sector's actions align with the realization of the goals of all industries. As one of Iran's most important tourist destinations, Isfahan needs a destination management organization (DMO). In this regard, Isfahan Travel Services Coordination Headquarters (ITSCH) is one of the institutions that can take on this responsibility. This headquarters, by the trans-sectoral nature of tourism, can establish the partnership framework of almost all stakeholders and, with a function similar to a destination management organization, manage the tourism of Isfahan by considering the cultural, economic, and environmental requirements. In this regard, this research has been done by applying the qualitative method. The population of this research was the members of ITSCH, and they were selected using a purposeful sampling method. The collected data were analyzed through the thematic analysis technique. This research shows that a populist approach to tourism, unstructured group activity, ignoring the documentation and evaluation of processes, and advertisements with limited effectiveness are some obstacles that impede the promotion of ITSCH to destination management organizations.

کلیدواژه‌ها English

Tourism
Destination Management Organization
Travel Services Coordination Headquarters

  1.  

    1. اینسکیپ، ادوارد (1395)، برنامه‌ریزی گردشگری: رویکردی یکپارچه و پایدار به برنامه‌ریزی و توسعۀ گردشگری، ترجمۀ محمود حسن‌پور و سعید داغستانی، تهران: انتشارات مهکامه.
    2. سازمان جهانی توریسم، «مدیریت مقصد توریسم»، سیدعلی دلبری و محمدهادی رجبی، تهران: انتشارات مهکامه، 1391.
    3. سالم قهفرخی، امین، علیخواه، ساهره، رضایی، سیدرضا و رستمی، محسن (1395)، «ایجاد سازمان‌های مدیریت مقصد گردشگری با استفاده از ذهن آگاه»، کنفرانس بین‌المللی نخبگان مدیریت.
    4. عزیزپور، فرهاد و فتحی‌زاده، فرح (1396)، «موانع و چالش‌های تحقق مدیریت یکپارچۀ گردشگری در کلان‌شهر مشهد»، نشریۀ گردشگری شهری، 4(2)، 47-60.
    5. فرزین، محمدرضا و صفری، سارا (1388)، «شناخت نظام مدیریت مقصد گردشگری (DMS) و چالش‌های توسعۀ آن در ایران»، جغرافیا و توسعه، 7(پیاپی 16)، 93-118.
    6. فن‌هوو، نوربرت (1397)، اقتصاد مقاصد گردشگری: با نگاهی به آمارهای گردشگری ایران، ترجمۀ افسانه شفیعی و مهراد کجوئیان، تهران: انتشارات مهکامه.
    7. نادعلیپور، زهرا (1392)، «ارزیابی کیفیت مدیریت مقصد گردشگری از دیدگاه مزیت رقابتی، مطالعۀ موردی: منطقۀ چابهار»، گردشگری و اوقات فراغت، 1(1)، 1-17.
    8. Gato, M., Dias, Á., Pereira, Leandro. Lopes da Costa, R. & Gonçalves, R. (2022). Marketing Communication and Creative Tourism: An Analysis of the Local Destination Management Organization. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 8(1), 1-23
    9. Gretzel, U. (2021). The Smart DMO: A new step in the digital transformation of destination management organizations. European Journal of Tourism Research, 30, 3002, 1-12
    10. Gursoy, D., & McCleary, K. W. (2004). An Integrative Model of Tourists' Information Search Behavior: The Case of a Destination. Journal of Travel Research, 42(3), 244-250.
    11. Hede, A.-M., Garma, R., & Sotiriadis, M. (2018). Destination brand experience: Definition, conceptualization and future avenues for research. Journal of Destination Marketing & Management, 8, 286–289.
    12. Jansson, M. Jernberg, H. (2014). Destination Management Organizations and Their Effect on Japanese Tourism to Norrbotten County. Bachelor thesis of Department of Business Administration University of Gothenburg.
    13. Li, X., Wu, B., Huang, J., & Zhang, J. (2019). Achieving sustainable tourism through stakeholder involvement: Evidence from marine protected areas in China. Journal of Sustainable Tourism, 27(10), 1077–1096.
    14. Morrison, A. M. (2013). Marketing Challenges for the Future of Tourism. Journal of Travel Research, 52(5), 509-521.
    15. McCabe, V. S., & Johnson, L. A. (2013). Exploitation vs. Participation: Evaluating the Effectiveness of Local Resident Involvement in a Tourism Destination. Journal of Sustainable Tourism, 21(3), 439-457.
    16. Morrison, A., Anderson, D., & Bowman, W. (2014). Destination competitive positioning: A framework for stimulating tourism destination competitiveness. Journal of Travel Research, 53(6), 659–672.
    17. Presenza, A., Sheehan, L. & Ritchie, J.R., B (2005). Towards a Model of the Roles and Activities of Destination Management Organizations. Journal of Hospitality, Tourism & Leisure Science, 2005(3), 1-16
    18. Torres-Delgado, A., Porras-Bueno, N., & Moreno-Gil, S. (2018). Tourism governance networks: The role of destination management organizations. Journal of Sustainable Tourism, 26(9), 1601–1620.

     

صفحه اصلی

ارسال مقاله

تماس با ما