نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس تهران دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی

چکیده

چکیده
توانمندسازی در مناطق روستایی می‌تواند تغییراتی را در دانستنی‌های روستائیان، نگرش و عواطف و در نحوه انجام کار آن‌ها ایجاد کند. توانمندسازی یکی از اجزای لازم برای رسیدن به توسعه پایدار به‌حساب می‌آید، به‌گونه‌ای که دستیابی به توسـعه پایـدار، بدون توانمندسازی اقشار ضعیف جامعه امکان‌ناپذیر توصیف می‌شود. معنای واقعی توانمندسازی جوامع روستایی را می‌توان به‌عنوان فرایند افزایش ظرفیت استفاده از استقلال هر فرد برای استفاده از منابع محلی به روشی مولد و خلاق در جامعه روستایی درک کرد. هر تلاش توسعه‌ای جامعه، مبتنی بر منابع محلی باید جهت حمایت از منافع کاهش فقر در گونه-های مختلف مناطق روستایی باشد. لذا برای توسعه پایدار و پیشرفت مناطق محلی باید به توانمندی‌ها، استعدادها و قابلیت-های این جوامع و بهره‌گیری از منابع طبیعی، اجتماعی و تکنولوژی پیشرفته اهتمام ویژه‌ای شود تا در جهت شکوفایی جامعه و در مسیر رسیدن به توسعه پایدار گام برداریم. در همین راستا این مطالعه با هدف تدوین استراتژی‌های مدیریت توانمندسازی روستایی بر اساس توسعه پایدار انجام‌شده است. این مقاله با روش تحلیـل محتـوای کیفـی منابـع، دربـاره موضـوع انجام‌شده است. داده‌هـای مورد نیاز با روش اسـنادی جمع‌آوری شده است و از طریق تأمل مجدد در تحقیقات و نظریه‌پردازی‌های انجـام گرفتـه پیشـین و فرا ترکیـب آن، به معرفی پیشینه توانمندسازی و دنبال کردن خط سیر تحقیقات پیرامون به‌ضرورت توانمندسازی با رویکرد به توسعه پایدار فضایی روستایی پرداخته است.




چکیده
آغاز موج استفاده از مدل‌های کمی در علوم اجتماعی طی دهه‌های 1960 توأم با طرح مباحث توسعه و توسعه‌نیافتگی، کاربرد این روش‌ها را در تعیین سطح توسعه یافتگی مناطق گسترش داد. از سوی دیگر توسعه و توسعه‌نیافتگی از جمله مباحثی است که در بین برنامه‌ریزان مطرح است. در همین راستا وجود نابرابری‌ها و تفاوت‌های منطقه‌ای که علاوه بر ویژگی‌های طبیعی، اقتصادی و اجتماعی، متأثر از سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌هاست، برنامه‌ریزان را بر آن داشته است که تکنیک‌ها و روش‌هایی را ابداع کنند تا از طریق تعیین درجه توسعه یافتگی و رتبه‌بندی مناطق، بتوانند به شناخت و تحلیل یا عوامل نابرابری‌ها و تفاوت‌های منطقه‌ای دست یابند. هدف مقاله حاضر تعیین جایگاه استان‌های ایران ازنظر سطح توسعه با استفاده از مدل Vikor است. با توجه به اهمیت شاخص‌ها و همچنین محدودیت دسترسی به آن‌ها، 40 متغیر که شامل شاخص‌های کشاورزی (6 مورد)، صنعتی (3 مورد)، آموزشی (9 مورد)، فرهنگی و اجتماعی (6 مورد)، بهداشتی و درمانی (8 مورد)، اقتصادی (1 مورد) و شاخص‌های زیربنایی (7 مورد) را که از سالنامه آماری کشور گردآوری شده، مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج این پژوهش نشان داده است که بر اساس محاسبات انجام شده، به ترتیب استان‌های قم، چهارمحال و بختیاری و سمنان با ضریب Qi 088/0، 444/0 و 450/0 رتبه‌های اول تا سوم از نظر سطح توسعه یافتگی را دارا می‌باشند. همچنین از نظر سطح توسعه یافتگی، 1 استان توسعه یافته، 19 استان درحال‌توسعه و 10 استان نیز توسعه نیافته می‌باشند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Empowerment with an approach to sustainable rural development

نویسنده [English]

  • Soulmaz Dorri Sedeh

PhD student of Geography and rural planning, Tarbiat Modares University

چکیده [English]

Abstract
Empowerment in rural areas can make a difference in the knowledge of villagers, attitudes and emotions and in the way they do their work. Empowerment is one of the necessary components to achieve sustainable development, so achieving sustainable development is described as impossible without empowering the weak sections of society. The true meaning of empowerment of rural communities can be used as a process of increasing capacity. Everyone understood the independence of using local resources in a productive and creative way in rural society. Any community development effort based on local resources should be to support the benefits of poverty reduction in different types of rural areas. Therefore, for sustainable development and development of local areas, special attention should be paid to the capabilities, talents and capabilities of these communities and the use of natural resources, social resources and advanced technology in order for society to flourish and achieve sustainable development. In this regard, this study was conducted with the aim of developing rural empowerment management strategies based on sustainable spatial development. This article has been done on the subject by qualitative content analysis of resources. The required data has been collected by documentary method and through rethinking previous and meta-combinations of researches and theorizing, it has introduced the background of empowerment and followed the trajectory of research on the need for empowerment with an approach to sustainable rural development.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Empowerment
  • sustainable development
  • rural